19/12/2013: De naaimachine

(Vervolg van eergisteren: 17/12/2013: Even terugkijken)

 

En toen stond ze daar plots: de nieuwe naaimachine, net het model dat ik wou. Rachid had hem gekocht. Het was vrijdag en ik had nog een belangrijk gesprek op de agenda en het weekend stond voor de deur ... . Ik had er schrik van, ik krijg (zonder mijn bril op) met moeite een draad door een naald, ik had dat wel in mijn hoofd ... maar pas over 4 maanden ofzo. Voldongen feit 1: Rachid houdt van me. Voldongen feit 2: nu kan ik niet meer terugkrabbelen. Natuurlijk was ik ook super enthousiast en vermelde het meteen aan een collega die me veel sterkte toewenste.

 

Het relaas van een weekend:

  • Dus, ik heb dat ding vrijdagavond uitgepakt en ik heb de handleiding bekeken: 4 pagina's: "kan niet moeilijk zijn hé!".
  • Tegen zaterdag had ik door dat het ding op 2 plaatsen gevoed moet worden met draad ... "dat stond weeral nergens hé!!
  • Tegen zondag had ik door hoe ik den draad door dat naaldje moest krijgen met het hulpstuk. Toen waren we vertrokken, bobijntjes opbinden, nieuwen draad opleggen, stikken en retourneren, ask me and I will do it!

Ik heb de naaimachine nu wel wat onder de knie, maar het naaien zelf, klein vraagje: moet het recht zijn? Het moet creatief blijven en meestal zijn 100% rechte dingen dat wat minder. Ik heb een handtas gemaakt uit een broek van Amélie die te klein was, een klein zakje in viltstof ... Ik denk dat ik het wat tijd zal moeten geven, ik voel me alsof ik aan het lopen ben terwijl ik nog niet kan stappen. Het voelt wel aan als een positieve stroomversnelling ... Met al die vakantiedagen in het verschiet ;).